خوبمیکروسکوپباید سه ویژگی داشته باشد:
وضوح خوب: قابلیت رزولوشن به توانایی تولید تصاویر مجزا از اشیاء نزدیک به هم اشاره دارد تا بتوان آنها را به عنوان دو موجودیت مجزا از هم متمایز کرد. وضوح:
تقریباً 0.2 میلی متر (200 میکرومتر) با چشم غیر مسلح
میکروسکوپ نوری حدود 0.2μm است
میکروسکوپ الکترونی حدود 0.5 نانومتر است
. وضوح به ضریب شکست بستگی دارد. روغن ضریب شکست بالاتری نسبت به هوا دارد.
کنتراست خوب: با رنگ آمیزی نمونه می توان آن را بیشتر بهبود بخشید.
بزرگنمایی خوب: این امر با استفاده از لنزهای مقعر به دست می آید.
برایتفیلد یا میکروسکوپ نوری
برایتفیلد یا میکروسکوپ نوری تصاویر تیره ای را در پس زمینه روشن تر ایجاد می کند.
میکروسکوپ میدان تاریک
اصل: در میکروسکوپ میدان تاریک، اجسام در پس زمینه تاریک روشن به نظر می رسند. این را می توان با استفاده از خازن های مخصوص تاریک فیلد به دست آورد.
کاربردها: برای شناسایی سلول های زنده، رنگ نشده و باکتری های نازک مانند اسپیروکت ها که با میکروسکوپ نوری قابل مشاهده نیستند استفاده می شود.
میکروسکوپ کنتراست فاز
با ایجاد تفاوت های متضاد بین سلول ها و آب، سلول های زنده را تجسم می کند. تفاوت های ظریف در ضریب شکست و تراکم سلولی را به تغییراتی که به راحتی قابل تشخیص هستند در شدت نور تبدیل می کند.
مفید برای مطالعه:
حرکت میکروبی
شکل سلول های زنده را تعیین کنید
اجزای باکتریایی مانند اندوسپورها و اجسام انکلوژن را شناسایی کنید.
میکروسکوپ فلورسانس
چگونه کار می کند: وقتی رنگ های فلورسنت در معرض نور ماوراء بنفش (UV) قرار می گیرند، برانگیخته و فلورسان می شوند، یعنی این پرتوهای نامرئی و با طول موج کوتاه را به نور با طول موج بلندتر (نور مرئی) تبدیل می کنند.
کاربردها: میکروسکوپ اپی فلورسانس کاربردهای زیر را دارد:
هنگامی که در زیر نور UV مانند سیکلوسپورین قرار می گیرد، فلورسانس می کند
میکروارگانیسمهای پوشیده شده با رنگهای فلورسنت، مانند آتریول نارنجی برای انگلهای مالاریا (QBC) و اورینول برای مایکوباکتریوم توبرکلوزیس.
ایمونوفلورسانس: از آنتی بادی های برچسب گذاری شده با رنگ های فلورسنت برای تشخیص آنتی ژن های سطح سلولی یا آنتی بادی هایی که به آنتی ژن های سطح سلولی متصل می شوند، استفاده می کند. سه نوع وجود دارد: IF مستقیم، IF غیر مستقیم و فلوسیتومتری.
میکروسکوپ الکترونی
در سال 1931 توسط Ernst Ruska اختراع شد. تفاوت آن با میکروسکوپ نوری متفاوت است.
دو نوع EM وجود دارد:
انتقال EM (نوع MC، ساختار داخلی را بررسی میکند، وضوح 0.5 نانومتر، نمای دوبعدی ارائه میدهد)
اسکن EM (سطح را با وضوح 7 نانومتر بررسی می کند و نمای سه بعدی ارائه می دهد)
اصول میکروسکوپ الکترونی عبوری
آماده سازی نمونه: مراحل زیر را روی سلول ها برای تهیه نمونه های بسیار نازک (ضخامت 20 تا 100 نانومتر) انجام دهید.
تثبیت: سلول ها را با استفاده از گلوتارآلدئید یا تتروکسید برای تثبیت آنها ثابت کنید.
آبگیری: سپس نمونه با استفاده از یک حلال آلی مانند استون یا اتانول آبگیری می شود.
جاسازی: نمونه در یک پلیمر پلاستیکی قرار میگیرد که سپس سخت میشود و یک توده جامد تشکیل میدهد. بیشتر پلیمرهای پلاستیکی در آب نامحلول هستند. بنابراین نمونه ها باید قبل از جاسازی کاملاً آبگیری شوند.
برش دادن: سپس نمونه با اولترامیکروتوم به بخش های نازک بریده می شود و برش ها بر روی لام های فلزی (مس) سوار می شوند.
روش فریز اچینگ: این روش جایگزینی برای تجسم اندامکهای درون سلولی برای آمادهسازی نمونه است.
سلول ها به سرعت منجمد می شوند، سپس گرم می شوند ← با استفاده از چاقو پاره می شوند تا اندامک های داخلی در معرض دید قرار گیرند ← تصعید ← با پوشش های پلاتین و کربن پوشانده می شوند.
اقدامات برای بهبود کنتراست EM عبارتند از:
رنگ آمیزی با محلول های نمک فلزات سنگین مانند سیترات سرب و اورانیل استات
رنگ آمیزی منفی با فلزات سنگین مانند اسید فسفو تنگستیک یا اورانیل استات.
سایه زنی: نمونه با یک لایه نازک از پلاتین یا سایر فلزات سنگین با زاویه 45 درجه پوشانده می شود تا فلز تنها از یک طرف به میکروارگانیسم ها برخورد کند.




