محققان بیوداروسازی با دو چالش کم بحرانی در به دست آوردن اندازه ذرات دقیق با استفاده از محلول های پروتئینی مواجه هستند: حجم نمونه کوچک موجود برای آزمایش و فقدان مقادیر دقیق ویسکوزیته هنگام محاسبه ضرایب انتشار در طول اندازه گیری های پراکندگی نور پویا.
چگونه پراکندگی نور با ویسکوزیته ارتباط دارد؟ پراکندگی دینامیک نور یک تکنیک رایج است که برای اندازه گیری اندازه ذرات زیر میکرون و توزیع اندازه استفاده می شود.
دقت اندازه گیری به دقت داده های ویسکوزیته ارائه شده توسط کاربر بستگی دارد. برای محاسبات، محققان اغلب فرض میکنند که محلول دارای ویسکوزیته یکسانی با بافر است (~1 mPa-s). این به راحتی می تواند منجر به خطاهای جدی شود، به خصوص با افزایش تمرکز.
در طول اندازهگیریهای پراکندگی دینامیک نور، حرکت براونی ذرات باعث پراکندگی نور در شدتهای مختلف میشود که سپس برای تعیین ضریب انتشار حرکت براونی و در نتیجه، ابعاد بر اساس معادله معروف استوکس-انیشتین تجزیه و تحلیل میشود. . ضریب انتشار عاملی است که سرعت حرکت براونی را تعیین می کند و ویسکوزیته را به یک عامل کلیدی در تعیین اندازه ذرات تبدیل می کند. خطای بالقوه قابل توجه است زیرا خطای 1% در ویسکوزیته منجر به خطای 1% در اندازه ذرات می شود. مشتریان معمولاً با خطای متوسط 10%**30% در اندازه گیری مواجه می شوند.
بنابراین، اندازه گیری ویسکوزیته دقیق قبل از انجام اندازه گیری های پراکندگی نور پویا، داده های اندازه گیری را بهینه می کند.
در حالی که ویسکوزیته دقیق می تواند درصد خطا را در اندازه گیری های پراکندگی نور دینامیکی به همراه داشته باشد، بسیاری از آنها هنوز در مورد اندازه گیری ویسکوزیته با مشکلات حجم نمونه مواجه هستند.
نحوه اندازه گیری ویسکوزیته برای اندازه گیری اندازه ذرات بسیار مهم است
Feb 22, 2021
You May Also Like
ارسال درخواست



