با افزایش دما، تبادل مولکولی افزایش مییابد، به طور کلی به این دلیل که مولکولها در دماهای بالاتر سریعتر حرکت میکنند.
ویسکوزیته گاز با دما افزایش می یابد. بر اساس تئوری جنبشی گازها، ویسکوزیته باید متناسب با جذر جو در برابر دما باشد و در عمل ویسکوزیته سریعتر افزایش می یابد.
در یک مایع، تبادل مولکولی مشابه آنچه در یک گاز اتفاق میافتد خواهد بود، اما نیروهای جاذبه قابل توجه دیگری، انسجام، بین مولکولهای مایع (که بسیار نزدیکتر از گاز هستند) وجود دارد. هر دو نیروی انسجام و تبادل مولکولی به ویسکوزیته مایع کمک می کنند.
اثر اول منجر به کاهش تنش برشی می شود، در حالی که دومی منجر به افزایش تنش برشی می شود. در نتیجه، ویسکوزیته مایع با افزایش دما کاهش می یابد. در دماهای بالا، ویسکوزیته در گازها افزایش مییابد و ویسکوزیته در مایعات کاهش مییابد و همچنین نیروی پسا نیز افزایش مییابد. اثر افزایش دمای مایع کاهش نیروهای چسبندگی و در عین حال افزایش نرخ تبادل مولکولی است.
اثرات افزایش دما
اثر افزایش دما باعث کند شدن کره های موجود در گاز و افزایش سرعت کره های مایع می شود. وقتی به مایعی در دمای اتاق فکر می کنید، مولکول ها توسط نیروهای بین مولکولی جذاب (مثلاً نیروهای واندروالس) محکم در کنار هم قرار می گیرند.
این نیروهای جذاب مسئول ویسکوزیته هستند زیرا تک تک مولکول ها به دلیل اتصال محکم آنها به مولکول های همسایه با مشکل حرکت می کنند.
افزایش دما باعث افزایش انرژی جنبشی یا حرارتی می شود و مولکول ها متحرک تر می شوند.
انرژی اتصال جذاب کاهش می یابد و بنابراین ویسکوزیته کاهش می یابد. اگر به حرارت دادن مایع ادامه دهید، انرژی جنبشی از انرژی اتصال فراتر می رود و مولکول ها از مایع فرار می کنند.



